Specijalna jedinica Bosna-Ratni put

Nakon prijetnje lidera bosanskih Srba Radovana Karadžića, izrečene u državnom parlamentu, da će nestati bosanski Muslimani, napada srpske vojske na bosanska sela i gradove i neposredne prijetnje Sarajevu, pripadnici ove Specijalne jedinice odlučili su se na odsudnu odbranu svog grada i domovine. Već prvih dana rata interventne jedinice, veličine 10 do 20 specijalaca odlaze na najugroženija mjesta i bore se protiv agresora. Njihovi dolasci i žestoki odgovori na napade srpske vojske, su predstavljali značajno pojačavanje linija odbrane i ogromnu moralnu podršku tadašnjoj teritorijalnoj odbrani BiH. Mladići i djevojke, u farmericama, naoružani pištoljima i puškama, samoorganizovani u lokalne jedinice, nevični borbi, uplašeni, bez kvalitetnog komandnog kadra, ali odlučni u svojoj samoodbrani, dolaskom specijalaca na liniju, koji su tada bili u stanju superiorno se suprotstaviti srpskoj vojsci – dobijali su takvu moralnu podršku da su postajali hrabri bosanski ratnici spremni na čudesne podvige. Protivoklopne grupe specijalaca, dobro obučene, naoružane i mobilne bile su dodatna stvarna i moralna snaga sarajevskim braniocima. Već prvih dana rata ti specijalci, “lovci na tenkove” osujetili su prodore teškonaoružanog neprijatelja i uništili značajan broj tenkova i oklopnih transportera. Specijalna jedinica postaje primjer te joj se priključuju mnogi bosanski patrioti. Naoružani odlučnošću, strpljenjem, vjerom i hrabrošću, odlučno brane svoju domovinu.

Prve, 1992. godine rata, u bitkama za Sarajevo: Vrbanja most, most “Bratstva – Jedinstva”, Dobrinju, u akciji “Pretis”, na Skenderiji, Hrasnom brdu, Mojmilu, Žuči, Stupu, Azićima, Doglodima… najteže godine rata, pod komandom prvog ratnog, legendarnog, koman¬danta Vikić Dragana, specijalci se žestoko bore, pobjeđuju i uče na porazima i gube 26 svojih najsrčanijih boraca.
Druge, 1993. još teže godine rata, kad se srpskom agresoru pridružuje i hrvatski, kad Bosna doživljava nezapamćene muke, ničim izazvane, kad se antibosanski front srpske vojske, hrvatske vojske i izdajnika F. Abdića ujedinjuje u slamanju bosanskog otpora, fizičkom istrebljenju Bošnjaka i uništavanju hiljadugodišnje bosanske državnosti – Bosanci I Hercegovci u Specijalnoj jedinici čine očajničke napore da zaustave neprijatelja. Već tada je Bosanska Armija postala dovoljno jaka da spasi Bosnu. Bilo je to vrijeme blistavih pobjeda i teških bitaka u odsudnim odbranama Sarajeva: Stupa, Azića, Igmana, Žuči, u borbama za bosanska sela i gradove, planine u kojim je, pored ranjenih, poginulo 40 najhrabrijih specijalaca.
Treće, 1994. godine rata, kada su i strpljivi ljudi gubili vjeru u sebe, padali u očaj, ostavljali svoju domovinu da krvari, bježali od gladi i smrti iz Bosne, bosanski specijalci, pod komandom drugog ratnog komandanta, legendarnog Kemala Ademovića, ostaju da se bore za svoju domovinu. Neprijateljska hrvatska vojska, nakon Vašingtonskog sporazuma postaje prijateljska i daje slabašnu nadu Bosni. U bitkama za Sarajevo i najžešćim operacijama bosanske vojske na Kladnju, Igmanu i Bjelašnici, u kojim sudjeluje Specijalna jedinica, pored stotina ranjenih, gine 6 najhrabrijih specijalaca.
Posljednje, 1995. godine rata, u bitkama za odbranu i oslobođenje Sarajeva, Treskavice, Bosanske Krajine, Bosne I Hercegovine, poginulo je 9 najhrabrijih specijalaca.



Potomci Kulina Bana, Husein  kapetana Gradaščevića, starih dobrih Bošnjana, u kojima je vjekovima bio zapreten ratnički duh, postali su srčani, žestoki, opasni Bošnjaci. Nadahnuti idejom dobra hrabro su ustali protiv zla i, zajedno sa bosanskim Hrvatima i bosanskim Srbima, koima je Bosna bila na srcu, odbranili su svoju domovinu.
U Specijalnoj jedinici, Odredu policije B O S N A, u toku rata, od 5. aprila ’92 do Dejtonskog ugovora, kraja rata, novembra ’95 borilo se1.376 specijalaca. Poginuo je 81 specijalac, među njima i jedna djevojka. Ranjeno je 270 specijalaca, neki i više puta. Visoka priznanja: 5 Policijskih medalja za hrabrost, 4 Zlatna ljiljana, 1 Orden zlatnog grba sa mačevima, 86 Zlatnih policijskih znački i 59 Srebrenih policijskih znački su dobili 148 specijalaca.
Više od pola tih odlikovanja dodijeljeno je posthumno.
Takvi su bili bosanski specijalci.

Leave a Reply